Dryopteris carthusiana

Wurmfarn, Karthäuser-; Dornfarn, Schmaler-, Schmalblättriger-

Toothed Wood Fern

Winterhart Im Farngarten
Polypodiopsida Polypodiales Dryopteridaceae Dryopteris

Standort & Verbreitung

Boden
sauer, torfig
Standort
Bruchwälder, lichte Fichten- und Kiefernwälder, Knicks und Mulden des tieferen Berglandes
Verbreitung
Albanien, Österreich, Belgien, England, Bulgarien, Korsika, former Czechoslovakia, Dänemark, Finnland, Frankreich, Deutschland, Irland, Schweiz, Netherlands, Spanien, Ungarn, Italien, former Yugoslavia, Norwegen, Poland, Romania, Schweden, ?European Turkey, asiatic Turkey (Anatolia), N-Europaan Rußland, Baltic States, C-European Rußland, W-Europaan Rußland, Belarus, Ukraine, O-Europaan Rußland, Crimea, Caucasus/Transcaucasus, W-Siberia, C-Siberia, Indien (Himalayas), Canada (Alberta, British Columbia, Manitoba, New Brunswick, Neufundland, Labrador, N.W.Territories, Nova Scotia, Ontario, Prince Edward Isl., Quebec, Saskatchewan, Yukon), USA (Arkansas, Connecticut, Delaware, Idaho, Illinois, Indienna, Iowa, Kentucky, Maine, Maryland, Massachusetts, Michigan, Minnesota, Missouri, Montana, Nebraska, New Hampshire, New Jersey, New York, North Carolina, North Dakota, Ohio, Pennsylvania, Rhode Island, South Carolina, Tennessee, Vermont, Virginia, West Virginia)
Vorkommen
Deutschland
Bodenfeuchte
nass
Bodenkalk
kalklos

Phänologie

Austriebszeit
zur Kirscblüte
Sporenreife
Juli-August
Vermehrung
Sporen

Wedel

Länge
-70
Breite
schmal
Form
schmal-lanzettich
Fiederung
doppelt gefiedert
Wuchsrichtung
aufrecht
Farbe
mittelgrün
Wintergrün
ja

Stiel

Relative Länge
1/4

Fiedern

Form
/
Rand
gekerbt

Sporen & Sori

Sori-Form
rund
Sori-Ausbreitung
nierenförmiger Schleier

Rhizom

Ausbreitung
kriechend
Länge
lang

Sonstiges

Frühere Namen
Aspidium callipteris, Aspidium spinulosum, Dryopteris austriaca var. spinulosa , Dryopteris eu-spinulosa, Aspidium spinulosum ssp. eu-spinulosum, Dryopteris spinulosa, Dryopteris spinulosa var. patuloides, Filix spinulosa, Filix-Mas spinulosa, Lastrea spinosa, Lastrea spinulosa, Lophodium spinosum, Nephrodium jordani, Nephrodium spinulosum, Polypodium carthusianum, Polypodium lanceolatocristatum, Polypodium spinosum, Polypodium spinulosum, Polypodium tanacetifolium, Polystichum angustatum, Polystichum callipteris, Polystichum conifolium, Polystichum muelleri, Polystichum pseudo-cristatum, Polystichum spinosum, Polystichum spinulosum, Thelypteris spinulosa

Frühere wissenschaftliche Namen

Aspidium callipteris, Aspidium spinulosum, Dryopteris austriaca var. spinulosa , Dryopteris eu-spinulosa, Aspidium spinulosum ssp. eu-spinulosum, Dryopteris spinulosa, Dryopteris spinulosa var. patuloides, Filix spinulosa, Filix-Mas spinulosa, Lastrea spinosa, Lastrea spinulosa, Lophodium spinosum, Nephrodium jordani, Nephrodium spinulosum, Polypodium carthusianum, Polypodium lanceolatocristatum, Polypodium spinosum, Polypodium spinulosum, Polypodium tanacetifolium, Polystichum angustatum, Polystichum callipteris, Polystichum conifolium, Polystichum muelleri, Polystichum pseudo-cristatum, Polystichum spinosum, Polystichum spinulosum, Thelypteris spinulosa

In welchen Büchern habe ich den Farn gefunden?

Titel Autor Jahr Seiten
Buch der Farne Bärlappe und Schachtelhalme Herbert Weymar 1958
Das Buch der Freilandfarne Richard Maatsch 1980
Deutschlands Kryptogamen-Flora oder Handbuch zur Bestimmung der kryptogamischen Gewächse Deutschlands, der Schweiz, des Lombardisch-Venizianischen Königreichs und Italien Zweiter Band, Dritte Abteilung: Leber-,Laubmoose und Farrn Dr. L. Rabenhorst 1848
Die Farnpflanzen Zentraleuropas Dr. Kurt Rasbach, Helga Rasbach, Prof. Dr. Ottilie Wilmanns 1968
Einzug der Gräser und Farne in die Gärten Karl Foerster 1982
Einzug der Gräser und Farne in die Gärten Karl Förster 1982, 6. Aufl; deshalb hier keine Kopie verfügbar
Farne Philip Perl 1979
Farngärten Lothar Denkewitz 1995, deshalb hier keine Kopie verfügbar
Fern Growers Manual Barbara Joe Hoshizaki & Robbin C. Moran 2001
Illustrierter Leitfaden zum bestimmen der Farne und farnverwandten Pflanzen der Schweiz und angrenzender Gebiete SVF - Schweizerische Vereinigung der Farnfreunde 1998, deshalb hier keine Kopie verfügbar
Unsere Moos- und Farnpflanzen Dietmar Aichele, Heinz-Werner Schwegler 1999

Sonstiges

Namensgebung nach ersten Fundort dem Karthäuserkloster bei Grenoble

Externe Links

World Flora Online